
ကောသလတိုင်း၊ သာဝတ္ထိပြည်တွင် မဟာသမ္မတမင်းတို့၏ သားတော်ဖြစ်သော ဥဒိန်နရမင်းသည် ထီးနန်းစိုးစံတော်မူခဲ့သည်။ မင်းကြီးသည် တရားမျှတစွာ အုပ်ချုပ်တော်မူပြီး ပြည်သူပြည်သားများ၏ ချစ်ခင်လေးစားမှုကို ခံယူရရှိတော်မူသည်။ သို့သော် မင်းကြီး၏ ရင်တွင်း၌ နိစ္စ, ဒုက္ခ, အနတ္တတည်းဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို ထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည့် ပညာ၊ သီလ စသည်တို့၌ တောင့်တမ်းတâche နေတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် တရားကို ကြည်ညိုသော်လည်း သံသရာ၏ ဆင်းရဲဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရန် လမ်းခရီးကို မသိရှိ။
တစ်နေ့သောအခါ၌ ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်သို့ ရဟန်းတစ်ပါး ကြွရောက်လာသည်ကို မြင်တော်မူသည်။ ထိုရဟန်းတော်သည် သီလနှင့် ပညာနှင့် ပြည့်စုံတော်မူပြီး ရောင်ခြည်တော်တို့ဖြင့် တောက်ပတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို ဖူးမြင်ရသောအခါ ရင်ထဲတွင် ငြိမ်းအေးခြင်း၊ စိတ်ကြည်လင်ခြင်းတို့ကို ခံစားတော်မူရသည်။
“အရှင်ဘုရား၊ အရှင်ဘုရားသည် ဘယ်အရပ်က ကြွလာတော်မူပါသနည်း။ အရှင်ဘုရား၏ သီလ၊ ပညာတို့သည် အလွန်ထူးကဲတော်မူပါပေသည်။” ဟု မင်းကြီးက မေးလျှောက်တော်မူသည်။
“အရှင်မင်းကြီး၊ တပည့်တော်သည် နိဗ္ဗာန်သို့ ချီတက်တော်မူသော သစ္စာတရားကို ရှာဖွေတော်မူသော ရဟန်းတစ်ပါးဖြစ်ပါ၏။”
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် အဘယ်နည်း အရှင်ဘုရား။” ဟု မင်းကြီးက စိတ်ဝင်စားစွာ မေးတော်မူသည်။
“နိဗ္ဗာန်ဟူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခတို့မှ လွတ်မြောက်ရာဖြစ်၏။ ကိလေသာတို့မှ ကင်းစင်ရာဖြစ်၏။ မဂ်နှင့် ဖိုလ်တရားတို့ကို ရရှိသောအခါ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိတော်မူပါလိမ့်မည်။”
ဥဒိန်နရမင်းသည် ထိုရဟန်းတော်၏ တရားစကားကို ကြားနာရသောအခါ စိတ်တော်မှာ တုန်လှုပ်တော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိလိုသည့် ဆန္ဒသည် ပိုမိုပြင်းပြလာတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ထိုရဟန်းတော်ကို နန်းတော်သို့ ပင့်ဖိတ်တော်မူပြီး တရားကို နိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တဟူသော သုံးပါးသောလက္ခဏာတော်တို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူရန် လျှောက်ထားတော်မူသည်။
ရဟန်းတော်သည် မင်းကြီးအား သစ္စာတရားတို့ကို အထူးအထွေအထူး ဟောကြားတော်မူပြီး နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးတို့ကို ကျင့်သုံးတော်မူရန် လမ်းညွှန်တော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် ရဟန်းတော်၏ တရားတော်ကို နားထောင်တော်မူပြီး အလွန်ကြည်ညိုတော်မူသည်။ မင်းကြီးသည် နန်းတော်တွင် အထက်တန်းကျသော နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ရှိရန် ကုသိုလ်ကောင်းမှုတို့ကို များများပြုလုပ်တော်မူသည်။ သီလကို စောင့်ထိန်းတော်မူပြီး ပညာကို ရှာဖွေတော်မူသည်။
ဥဒိန်နရမင်းသည် နန်းတော်တွင် အုပ်အုပ်အအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအအ
— In-Article Ad —
အများအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်၍ ကူညီတတ်သော စိတ်သည် မြတ်သောတရားဖြစ်သည်။
ပါရမီ: ကရုဏာ (Karuna)
— Ad Space (728x90) —
17Ekanipātaနဂါးနှင့် ဥဒေါင်း ဇာတ် ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မဂ်ဂဓတိုင်းတွင် သာယာစည်ပင်လှ၏။ ထိုတိုင်းတွင် ရာဇဂြိုဟ...
💡 မိမိကိုယ်ကို လက်ခံတတ်ရန်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ကရုဏာဖြင့် ကြည့်ရှုရန် အရေးကြီးသည်။
535Mahānipātaအာနန္ဒ (Ānanda) Jataka ရှေးက ဘဒ္ဒကမ္ဘာအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ သာဝတ္ထိမြို့၌ အာနန္ဒ မင်းသားဆိုသူတစ်ဦး ရှိခဲ့...
💡 မာနထောင်လွှားခြင်းနှင့် သူတစ်ပါးကို မကူညီခြင်းသည် မိမိကို ဆင်းရဲဒုက္ခသို့ ရောက်စေတတ်သည်။ သနားကြင်နာခြင်းနှင့် အလှူအတန်း ပြုခြင်းသည် ကောင်းကျိုးကို ပေးစွမ်းသည်။
142Ekanipātaမေတ္တာရှင်ဆင်မင်းရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက ဟိမဝန္တာ တောအုပ်ကြီး၌ ဆင်မင်းတစ်ပါး နေထိုင်၏။ ထိုဆင်မင်းကား ...
💡 မိမိကိုယ်ကို မစောင့်ရှောက်ဘဲ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကျိုးမရှိနိုင်။ မိမိကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပြီးမှ သူတစ်ပါးကို ကူညီခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။
4Ekanipātaကဏှ (Kanhajataka)ရှေးရှေးတုန်းက ဝေသာလီပြည်မှာ ကဏှ လို့ အမည်ရတဲ့ အလွန် လှပတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ဦး ရှိခဲ့တယ...
💡 အတ္တကို စွန့်လွှတ်၍ မေတ္တာတရားကို ရှာဖွေခြင်းသည် ကောင်းမြတ်သော ဘဝကို ပေးစွမ်းသည်။ အများ၏ ကောင်းကျိုးအတွက် ဆောင်ရွက်ခြင်းသည် ပိုမို မြင့်မြတ်သော အကျိုးကို ရရှိစေသည်။
207Dukanipātaမာတင်္ဂ ဇာတ်တော်ရှေးတစ်ခါတုန်းက မာတင်္ဂ အမည်ရသော ပုဏ္ဏားတစ်ဦးသည် ဗာရာဏသီ ပြည်၌ နေထိုင်သည်။ ထိုပုဏ္ဏာ...
💡 မာန်မာနကြီးခြင်းသည် ပညာကို ဖုံးလွှမ်းစေပြီး၊ မေတ္တာတရားနှင့် သနားကရုဏာတို့သာ အမှန်တကယ် အရေးကြီးသည်။
172Dukanipātaအလွန်ရှေးနှစ်ပေါင်းများစွာက မဂဓတိုင်းပြည်၌ ဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်ထွန်းကားလျက် မင်းတရားကြီး ပိମ୍ဗိသာရ၏ ...
💡 သစ္စာရှိခြင်းနှင့် သတ္တိရှိခြင်းသည် အမြဲတမ်း ချီးမြှင့်ခြင်းကို ခံရသည်။
— Multiplex Ad —